Hamro Bulletin

बाबू कोही बोल्नेबालाको मुखमा बुजो लगाउन सक्दैनन् । त्यस्तो प्रयास गर्नु पनि किन ? अरे भाइ सबै आफ्ना मनका मर्जीबाला छन्– मनमौजी । सबलाई निर्बाध बोल्न दिइनुपर्छ भन्ने कुरामा कन्टिर–बाबू सहमत छन् । हिजोआज यस्तै मनमौजीहरूले भनेको सुनिन्छ– नेपाली समाज स्याडिस्ट अर्थात् परपीडक छ ।

कन्टिर–बाबुलाई कहिलेकाहीँ त यो कुरा हो जस्तो पनि लाग्छ । अब उदाहरण नै लिऊँ न । आदरणीय नेता गिरिजाप्रसाद कोइरालाका सम्बन्धमा यस समाजका प्रबुद्ध भनिनेहरूले नै कस्तो धारणा र प्रतिक्रिया व्यक्त गरे भन्ने कुरा कन्टिर–बाबू कसरी बिर्सन सक्छन् ?

सुरुमा ‘माले, मन्डले र मसाले एकै हुन्’ भन्ने गिरिजा–बाबूले पछि बहुमत पार्टी कार्यकर्ताहरूको भावनालाई सम्मान गर्दै कम्युनिस्टहरूलाई लोकतान्त्रिक प्रक्रिया र बहुदलीय प्रतिस्पर्धाको मूलधारमा ल्याउन महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरे । तथापि पार्टीभित्र र बाहिर हवल्दार आदि पदावली प्रयोग गर्दै उनको खेदो खन्नेहरूलाई कन्टिर–बाबुले चिनेका छैनन् र ?

ताज्जुब त के छ भने आज तिनै स्याडिस्टहरू गिरिजा–बाबूको प्रशंसा गरेर थाक्दैनन् । देख्नुहुन्न ती प्रचन्नको हालत ! आफूलाई राजनीतिको मूलधारमा ल्याउने तिनै गिरिजा–बाबूसँग ३६ को सम्बन्ध राख्ने यिनै प्रचन्न होइनन् ।

अहिले बडो आफूलाई गिरिजा–बाबूको उत्तराधिकारी हुँ, शान्ति–प्रक्रियाका बाँकी काम पूरा गर्ने अभिभारा गिरिजा–बाबूले आफूलाई जिम्मा लाएर जानुभएको छ भन्दै निर्लज्ज वाणी ओकलिरहेछन् प्रचन्न ।

खयर प्रचन्नले गिरिजा–बाबूलाई माध्यम बनाएर राजनीति गर्न खोज्ने प्रचन्न उल्लिखित अभिव्यक्तिमा कन्टिर–बाबू टिप्पणी गर्न आवश्यक ठान्दैनन् । ‘हामी जे बोल्छौँ, त्यो गर्छौँ’ भनेर जुनसुकै परिस्थितिमा पनि आफ्नो बोलीमा अडिग रहनसक्ने अद्भूत क्षमता भएका गिरिजा–बाबूबाट कन्टिर–बाबू निकै प्रभावित छन् ।

कन्टिर–बाबू भन्छन्– नेपालको लोकतान्त्रिक आन्दोलनका अग्रणी नेता, जन आन्दोलन २०६२ र ०६३ का कमान्डर, शान्ति प्रक्रियाका नायक, नेपाली काङ्ग्रेसका पूर्व–सभापति तथा पूर्व–प्रधानमन्त्री श्रद्धेय गिरिजा–बाबूको ११औँ स्मृति दिवसका सन्दर्भमा हार्दिक श्रद्धा सुमन !

कोसी अनलाईन बाट धर्मेन्द्र झा को स्तम्भ