Hamro Bulletin

नेकपा (माओवादी केन्द्र)का उपाध्यक्ष नन्दबहादुर पुन ‘पासाङ’ले अछाम पुगेका बेला जिल्ला सदरमुकाम मङ्गलसेन आक्रमणको घटना स्मरण गरेका छन् । जनमुक्ति सेनाका पूर्व कमान्डर समेत रहेका पूर्व उपराष्ट्रपति पुनले नेकपा माओवादी केन्द्रले सञ्चालन गरेको ‘जनतासँग माओवादी मध्यपहाडी लोकमार्ग जनजागरण अभियान जनसंवाद कार्यक्रम’लाई अछामको सदरमुकाम मङ्गलसेनमा सम्बोधन गर्ने क्रममा उनले आफ्नै नेतृत्वमा २४ वर्ष अघि अछामको सदरमुकाम मङ्गलसेन आक्रमण घटनाको स्मरण गरेका हुन् ।

'२०५८ साल फागुन ४ गते राति तत्कालीन माओवादीको नेतृत्वमा तत्कालीन जनमुक्ति सेना नेपालको एकै पटक साँफेबगर र मङ्गलसेनमा आक्रमण हुँदा जिल्ला सदरमुकाम ध्वस्त हुनुका साथै अछाम दरबार र १२२ जनाको ज्यान गएको थियो ।

मङ्गलसेन आक्रमणको भनाई जस्तोको त्यस्तै
पार्टीको आदेश र निर्देशनलाई मान्दै मेरो कमान्ड र नेतृत्वमा अछामको सदरमुकाम मङ्गलसेन र जहाँ माथि टपमा नेपाली सेनाका दाजुभाइ बस्नुभएको थियो । यहाँ नजिकै डिएसपी कार्यालय थियो, जहाँ प्रहरी दाजभाई बस्नुभएको थियो र यहीँ दरबारमा सिडिओ बस्नुभएको थियो । प्रशासनीय कार्यालय नै यसै दरबारमा थियो । यहाँ नजिकै जिल्ला कारागार थियो, जहाँ हाम्रा क्रान्तिकारी योद्धा र जनसमुदायलाई त्यहाँ थुनिएको थियो ।

मैले प्लान गरे कि, साँफेबगर सेनाको क्याम्प र डिएसपी तथा प्रशासन कार्यालयलाई एकै पटक आक्रमण गर्नुपर्छ । त्यसै कारण मैले यो भन्नैपर्छ, , अछामको रामारोशनका जनसमुदायसम्म पुगेर धेरै रात बसेर अध्ययन गर्नका लागि करिब एक हप्ता लगाए मैले ।

करिब एक हप्ता रात दिन लगाएर मैले अध्ययन गरे । मैले अध्ययन गरिरहेको बारेमा जहाँ म बसे, त्यो गाउँका जनसमुदायलाई त थाहा थियो, तर यहाँको बजारका जनसमुदायलाई त्यो कुरा थाहा थिएन । मैले ७ दिन लगाएर रातदिन सर्वे गरेर, प्लानिङ गरेर यो तीनवटै ठाउँमा एकैचोटी २०५८ साल फागुन ४ गते रातको ठिक १ बजे मैले फायर खोलेको थिए र आक्रमण सुरु गरेको थिए ।

पहिलो फायर नेपाली सेनाको क्याम्पमा खोलिएको थियो । सेनाको क्याम्प मैले १ घण्टा भित्र नियन्त्रणमा लिए । हाम्रा बहादुर जनमुक्ति सेनाले एक घण्टामै सेनाको क्याम्प नियन्त्रणमा लिनुभयो  र हामीले साँफेबगरमा रहेको सेनाको क्याम्प, जिल्ला सदरमुकाम मङ्गलसेनमा रहेको डिएसपी कार्यालय, दरबारमा रहेको सिडिओ कार्यालय र जिल्ला कारागार गरेर सबै करिब डेढ घण्टाभित्र नियन्त्रण लियौ । त्यसपछि यहाँका जनसमुदायलाई केही सन्देश दिनका लागि बिहानसम्म बस्यौ र जब उज्यालो भयो, त्यसपछि नारा जुलुससहित विजय र्‍याली गरेर यहाँबाट हिँड्यौ ।